Szybko się męczysz i łapiesz infekcje? Może brakować ci tego pierwiastka
Gdy brakuje żelaza, szybko to zauważymy. Ale niedobór miedzi – pierwiastka niezbędnego dla krwi, odporności i skóry – często rozwija się po cichu. Tymczasem jego skutki mogą być poważne: osłabienie, częstsze infekcje, a nawet przedwczesne siwienie.
Dlaczego miedź jest tak ważna?
Miedź to mikroelement, którego organizm potrzebuje w śladowych ilościach, ale bez niego nie działa prawidłowo żaden z kluczowych układów. Bierze udział w:
• wytwarzaniu hemoglobiny, zapobiegając anemii.
• produkcji energii w mitochondriach.
• syntezie kolagenu i elastyny – białek odpowiadających za elastyczność skóry i naczyń.
• działaniu enzymów antyoksydacyjnych chroniących komórki przed stresem oksydacyjnym.
• prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego i odpornościowego.
Według danych National Institutes of Health dorosła osoba potrzebuje ok. 0,9 mg miedzi dziennie. Organizm nie potrafi jej magazynować, dlatego liczy się codzienne dostarczanie z pożywieniem.
Objawy niedoboru miedzi
Choć niedobór miedzi występuje rzadko, jego częstość rośnie wśród osób eliminujących mięso, nabiał czy produkty zbożowe. Objawy są niespecyficzne, dlatego łatwo pomylić je z przemęczeniem lub niedoborem żelaza.
Najczęstsze sygnały ostrzegawcze:
• przewlekłe zmęczenie i osłabienie z powodu gorszego wykorzystania żelaza.
• bladość skóry, łamliwość włosów i paznokci, wypadanie włosów.
• częste infekcje – miedź wspiera dojrzewanie limfocytów.
• mrowienie kończyn, zaburzenia równowagi (w głębokich niedoborach).
• przedwczesne siwienie lub utrata pigmentu skóry i włosów.
• u dzieci: spowolnienie wzrostu i rozwoju układu nerwowego.
Skąd się bierze niedobór miedzi?
Najczęstsze przyczyny to:
• dieta eliminacyjna lub jednostronna, np. długotrwałe diety bezmięsne bez odpowiednich zamienników.
• zaburzenia wchłaniania – po operacjach bariatrycznych, przy chorobie Crohna lub celiakii.
• nadmiar cynku – wysokie dawki (powyżej 50 mg dziennie) blokują wchłanianie miedzi.
• choroby nerek lub wątroby, które zaburzają gospodarkę mikroelementami.
Niedobór potwierdza się laboratoryjnie, oznaczając stężenie miedzi i ceruloplazminy w surowicy.
Jak uzupełnić miedź – naturalnie i bez ryzyka
Najlepszym sposobem jest zbilansowana dieta. Produkty bogate w miedź to:
• podroby (zwłaszcza wątróbka wołowa i cielęca).
• orzechy i nasiona (nerkowce, migdały, słonecznik).
• owoce morza – ostrygi, krewetki.
• produkty pełnoziarniste.
• rośliny strączkowe (soczewica, ciecierzyca, fasola).
• kakao i gorzka czekolada.
W przypadku stwierdzonego niedoboru lekarz może zalecić suplementację, jednak nie należy sięgać po preparaty na własną rękę – nadmiar miedzi może obciążać wątrobę.
Źródło: Pacjenci.pl
